تصمیم گیری
تصمیم گیری عبارت می باشد از عمل و یا انتخابی که متعاقب تفکر ، اندیشه و مداقه در موضوعی برای حل مشکل و یا مشکلاتی در دنیای واقعیت به وقوع می پیوندد .
تصمیم گیری از مسائل جزئی و کم اهمیت از قبیل پوشیدن ، کار کردن ، صرف غذا نمودن و امثالهم شروع
می شود تا به مسائل با اهمیت و مهم زندگی از قبیل انتخاب کار ، انتخاب همسر و ... برسد . تصمیم گیری منشأ و مبدأ کلیه اعمال ، رفتار و حرکات انسان در زندگی روزمره می باشد که به صورت عادت روزانه و یا به گونه ای موردی از طریق تمایز و افتراق بین دو و یا چند مورد ، به منظور انتخاب مورد «بهترین» تجلی می نماید . در واقع سراسر زندگی انسان با تصمیم گیری همراه است و زندگی به اعتباری یعنی تصمیم گیری .
تصمیم گیری پدیده تازه ای نیست و تاریخ پیدایش آن با اولین انتخابی که توسط انسان انجام شده مقارن می باشد . تصمیم گیری با روند توسعه و پیشرفت علم و دانش تغییرات فراوانی کرده و با تکیه بر آمار و ریاضیات به گونه ای قابل ملاحظه راه تکامل را پیموده است .
مدت ها چنین تصور می شد که تصمیم گیری مترادف با تفکر مدیر و یا رئیس در خلوت اطاق کار و وجدان خود و بدون مشورت با دیگران و یا استفاده از ابزار علمی ، آمار ، ریاضیات ، ماشین های محاسب و غیره می باشد ولی این تصور دیگر باطل شده است . امروزه مکانیزم تصمیم گیری کاملاً عوض شده به طوری که در هر ثانیه ملیون ها تصمیم گرفته می شود که بسیاری ، و شاید اکثریت آنها را ماشین های محاسب و کامپیوترهای پیشرفته به جای انسان انجام
می دهند و در اختیار افراد عادی ، مدیران سازمان ها ، صاحبان مشاغل و حرفه ها و بالاخره سیاستمداران و صاحب نظران اقتصادی قرار می دهند .
در اداره ی امور سازمان ها تصمیم گیری با برنامه ریزی ، سازماندهی ، رهبری و کنترل ارتباط دارد و اگر مهمترین عنصر مدیریت به حساب نیاید و بدون تردید از جمله عناصر مهم آن می باشد که اصول و ضوابط آن در زمره
اساسی ترین وظایف مدیران قرار دارد و در مسائل اداری و مدیریت دارای کاربرد وسیع ، گسترده و در عین حال پیچیده و مختلفی است .
آگاهی و شناخت ابزار علمی مختلفی که امروزه در تصمیم گیری ها نقش عمده ای ایفاء می کنند ، برای مدیران سیاسی و اداری و همچنین مدیران صنعتی و مشاغل آزاد امری حیاتی می باشد . این امر به وظیفه اصلی آنها که مدیریت و تصمیم گیری می باشد استحکام و انسجام بیشتری می دهد . به علاوه ، این گروه از مدیران باید با علم جدیدی که آن را پاراکزئولوژی و یا علم عمل نام داده اند آشنا شوند تا بتوانند در مرز مشترک علم و هنر تصمیم گیری به بهترین و قاطع ترین نحو ممکن اتخاذ تصمیم نمایند .

(برای مشاهده ی دنباله ی متن به ادامه ی مطلب مراجعه کنید)